16 februari 2017

Aubergine: geen liefde op het eerste gezicht

Ik zie liefde als een huis, dat nog gebouwd moet worden, steen voor steen. Soms staat de bouw stil, en soms is er schade en terugval, maar het huis wordt ieder jaar groter, mooier en het krijgt meer ziel. Dit geldt ook voor de aubergine, dat was geen liefde op het eerste gezicht. Mijn relatie met deze gladde paarse nachtschade is stug van start gegaan, maar is nu sterker dan ooit.

Toen ik voor het eerst een aubergine bereidde, was ik zeer onervaren in de keuken. Mijn inspiratie haalde ik uit de receptenkaartenbak van de Albert Heijn, of van www.smulweb.nl, waar je ingrediënten in kon voeren en daarna suggesties voor recepten kreeg. Van verschillende manieren van groente bereiden was in die tijd nog geen sprake. Je kookte of bakte. Ik besloot mijn eerste aubergine maar gewoon in grove stukken te snijden en toe te voegen aan de Bolognese spaghettisaus.

Ik kan me nog goed herinneren hoe diep onaangenaam die eerste hap aubergine was. En niet omdat het een vieze smaak had, het was meer het ontbreken van enige smaak en de textuur die me rillingen over de ruggengraat gaven. De dikke gladde paarse huid en het droge sponzige smakeloze vruchtvlees, bah!

Dat was dus het begin van de liefdesrelatie met de aubergine. De eerste steen was gelegd. Ik was aan zet, ik wist wat mijn taak was: onderzoeken hoe de aubergine behandeld wilde worden. Al gauw kwam ik erachter dat de vrucht veel liefde teruggaf als ik haar langer bakte. Blijkbaar kon ze me zelfs vergiftigen als ik haar te rauw at! Ik leerde dat ze, besprenkeld met ruim zout en olijfolie, zeer goed gedijde in een grillpan. In een latere fase van onze relatie wist ik dat ik haar niet te dik moest snijden, en dat ze graag lekker bruin en krokant uit de pan kwam. Ik dacht dat ze het fijn zou vinden om af en toe met andere groenten de pan in te gaan, maar door waterig en vlak uit de pan te komen liet ze duidelijk merken dat ze dit niet op prijs stelde. Ze wilde de pan voor zichzelf.

Al mijn aandacht bleef niet onbeantwoord: ze gaf mij de meest complexe smaaksensaties en ideeën voor recepten. Soms liet ik haar smaken naar een zoete pannenkoek, dan weer naar een sappig gekruid stuk vlees. Ik combineerde haar met blauwe kaas, geitenkaas, rucola, pesto, noten, honing, kikkererwten en tahin: op brood, pizza, door de pasta, cous-cous of als dip.

Mijn relatie met de aubergine heeft vele momenten van culinaire inspiratie voortgebracht, die mij tot op de dag van vandaag zeer dierbaar zijn.

 

De allerlekkerste aubergine

Vandaag de dag staat onze relatie dus als een huis. Mijn investering is niet voor niets geweest, want ik weet nu hoe ze het allerliefst behandeld wordt. Ik zal je ons geheim verklappen.

De aubergine is natuurlijk al lekker van zichzelf, maar soms, in het weekend, of omdat je het verdient, mag er een schepje boven op. Ze noemen deze manier van eten ook wel ‘comfort food’. Persoonlijk vind ik het erg belangrijk om af en toe een ‘comfort food’ dag in te lassen. Ik ben er namelijk van overtuigd dat balans in de keuken het allerbelangrijkste is. Gezondheid is balans.

 

Ingrediënten:

1 aubergine

2 eetlepels olijfolie

2 eetlepel ongezouten roomboter

1 eetlepel agave siroop

1 theelepel zout

1 theelepel gemalen zwarte peper

 

Bereiding:

Zet de oven op grillstand en op 200 graden.

Snijd de aubergine eerst in de lengte door de helft, dan in vieren en dan in achten. Doe de stukjes in een ovenschaal en masseer de parten rijkelijk met olijfolie en zout.

Zet de schaal in het midden van de oven en grill voor 20 minuten tot de aubergines licht bruin kleuren.

Smelt de roomboter in een koekenpan. Haal de aubergines uit de oven en leg ze in de pan met het vruchtvlees in de boter. Keer de aubergines na anderhalve minuut om en bak ook de andere kant nog een minuut. Knijp daarna de agavesiroop met dunne slierten over het geheel. Hussel alles door elkaar zodat de siroop goed verdeeld wordt. Haal de pan na een halve minuut van het vuur.

Het is belangrijk dat de aubergines niet te zwart worden, haal de pan eerder van het vuur als je ziet dat ze zwart worden.

Tip: serveer met verse pasta, parmezaan, extra virgine olijfolie en rucola.

Lees hier de andere columns van onze servicetopper Maarten

 

Geschreven door:
Maarten van Engelen

Categorie
Column Ode aan de groenten

Delen:

Populair artikel: