10 juni 2016

Linze: een multiculturele peulvrucht

Als je zes jaar geleden tegen je gasten zei dat er linzen op het menu stonden dan vroegen ze zich hoogstwaarschijnlijk af of je nog wel een beetje zin in het leven had. Het imago van de linze was niet al te best. Vrouwen die linzen aten droegen geen make-up en geen bh en gaven hun okselhaar de vrije loop. Mannen die linzen aten, hadden een dunne portemonnee, een tenger postuur, een ongezond gelaat en sokken geweven uit geitenwol.

Toen ik in 2008 voor het eerst liet doorschemeren dat mijn vrouw vegetarisch was kreeg ik vaak de snauw:

“Oh nu moet je zeker iedere dag linzen vreten!”

De peulvrucht werd door de anti-vega club uitgesproken alsof het de aambeien van een straatkat waren. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik ze pas ben gaan eten toen ik ze in een Engelstalig land op het menu zag staan. Daar heten ze namelijk ‘lentils’. Dat klinkt toch veel aantrekkelijker?

Toen ontmoette ik dus een vegetariër, en dat was voor deze carnivoor even schrikken, wat nu?

Er gebeurde iets bijzonders. Door haar dieet evolueerde ik van spaghetti-bolognese kok in een kleurrijke, creatieve kok met de gezondheid hoog in het vaandel. Al gauw bleek dat vlees slechts een gewoonte was en geen behoefte. Daarnaast was de vegetarische keuken onontdekt gebied; hier lag een uitdaging, hier kon ik het voortouw nemen. Het werd mijn persoonlijke missie om vlees minnend Nederland kennis te laten maken met de kleur, smaak en veelzijdigheid van groenten. En begrijp me goed, in deze periode had de helft van Nederland nog nooit van een avocado gehoord, werd de pompoen gezien als decoratie stuk voor in de tuin en werd de boerenkool enkel nog kapot gekookt en door de piepers gestampt.

Tegenwoordig zijn linzen verkrijgbaar in alle kleuren van de regenboog. Gespleten, heel, gedroogd, of in een blik. In de keuken bij Con Amore is het mijn favoriete product om mee te werken; als salade versteviger, in een curry of als vega-burger. Het liefst tover ik de voedzame peulen in een Dahl: de Indiase versie van de Hollandse stamppot. Ik houd van de linze omdat ze multicultureel, veelzijdig en goed bewerkbaar is.

Dat er in de kleine peul ook nog eens een grootte hoeveelheid vezels, eiwit, ijzer, fosfor, magnesium, foliumzuur en andere B-vitamies aanwezig is, is wat mij betreft slechts mooi meegenomen.

Om de linze te eren deel ik graag het recept dat afgelopen week op het lunchmenu van Con Amore stond:

Linze op maiscrackers

Bijgerecht voor 12 personen

Maiskoekjes met Dahl. Foto Maarten van Engelen

Ingrediënten

Dahl:

  • 3 grote bruine uien
  • 6 tenen knoflook
  • 2 duimen gember
  • 1 chili peper met zaad
  • 1 zak droge groene linzen
  • 1 eetlepel Garam Massala
  • 1 eetlepel gemalen Komijn
  • 1 eetlepel kurkuma
  • 1 eetlepel paprikapoeder
  • groente bouillon (ongeveer 750 ml)
  • 2 blikken tomatenblokjes

Overig:

  • maiswafels
  • Griekse yoghurt of kwark
  • veldsla, spinazie

Bereiding:

Was, week en kook de linzen tot ze goed gaar zijn. Ze mogen best wat los in hun vel zitten, je wil ze straks makkelijk kapot kunnen stampen. Spoel de linzen na het koken nogmaals goed af in het vergiet. Ondertussen snipper je de uien, knijp je de tenen knoflook door je Ikea pers, rasp je de duimen gember op grove stand, en hak je de peper fijn. Gooi dit vervolgens in de braadpan pan en fruit in de olie op laag vuur, voor ongeveer 5 minuten.

Voeg dan alle kruiden (Garam Massala, gemalen komijn, kurkuma, paprikapoeder) toe en roer alles goed door. Laat de kruiden minimaal een minuut aanbakken. Daarna voeg je de linzen en ruim zout en peper toe, en roer je de boel nogmaals goed door.

Voeg de tomatenblokjes en de helft van de bouillon toe en zet het vuur hoger. Voeg niet alle bouillon toe, je wilt niet dat de Dahl te vochtig wordt. Het moet geen curry of soep worden, maar een puree. Voeg dus zelf vocht toe wanneer nodig. Laat het geheel 10 minuten koken, haal de pan van het vuur en prak het geheel grof aan met een aardappelstamper. Het hoeft geen gladde puree te worden.

Zet een dienblad met maiswafels klaar, schep op elke wafel een flinke pollepel Dahl met een eetlepel yoghurt of kwark en top het af met een blaadje groen.

Leuk om uit serveren op een feestje. Uiteraard kun je de Dahl al dagen van tevoren maken.

Lees hier de andere columns van onze servicetopper Maarten

Geschreven door:
Maarten van Engelen

Categorie
Column Ode aan de groenten

Delen:

Populair artikel: