7 april 2017

Mais: vergeten granen

Eet jij weleens mais van de kolf? Ik weet nog goed dat ik voor het eerst mijn tanden in een kolf zette. Het was tien jaar geleden en ik woonde in Vancouver, Canada. Naast mijn huis stond een BBQ kraampje waar maiskolven door een vrolijke dame in de boter en kruiden geroosterd werden. Zoiets had ik nog nooit geproefd, het was verbluffend lekker!

Het eerste wat in me opkwam was: waarom eten we dit nooit in Nederland? Als er iets kenmerkend is voor het Nederlandse landschap dan is het mais! Dit is een gemiste kans.

Er schoot me ineens iets te binnen. Een herinnering uit mijn kinderjaren. Ik groeide op in een klein dorp omringd door oneindige maisvelden. Samen met mijn jeugdvrienden was ik altijd buiten, op zoek naar avontuur, vertier en kwajongensstreken. Er ging altijd een grote aantrekkingskracht uit van het maisveld. Je wist dat je er niet mocht komen, maar er stond geen hek om het veld, dus waarom niet even een kijkje nemen? Al gauw renden we iedere week door het maisveld, en vulden we onze rugzakken rijkelijk met maiskolven. Een gevaarlijke operatie, want de boer, lag altijd op de loer.

De maiskorrels gebruikten we als kogels voor onze katapulten gemaakt van pvc-buis en rubberen keukenhandschoenen. Toen ik op een dag een jongen uit onze kwajongensclub thuis kwam ophalen, trof ik zijn hele gezin op de ronde crème witte leren hoekbank, knagend aan een glimmende maiskolf. De moeder stond achter het fornuis en met een tang haalde ze een kolf uit de enorme pan met kokend water. Of ik er ook eentje wilde…. Ik moest er niet aan denken!

Deze herinnering maakte me nieuwsgierig. Ik wilde weleens proeven hoe zo’n maiskolf uit het veld smaakte. Na mijn reis besloot ik dus nog een keer de stoute schoenen aan te trekken en een kolf mais uit een nabijgelegen veld te ontvreemden. Een nogal rare activiteit voor een volwassen jongen. Je zal maar betrapt worden door de boer met zijn hond!

Eenmaal thuis kookte ik de kolf kort in een pan met water. Daarna besmeerde ik hem met boter, zout en Cajun kruiden en wikkelde ik hem in bakpapier, om hem vervolgens in de grillpan af te grillen. Het resultaat was om te huilen. De maiskorrels leken wel geplastificeerd!

Toen ik het internet raadpleegde, kwam ik erachter dat het gros van onze maisproductie voedermais is, wat enkel bestemd is voor het vetmesten van varkens en kippen. Ik moest natuurlijk wel even grinniken toen ik dacht aan het gezinnetje met hun glimmende kolfjes voedermais!

De maiskolf uit Vancouver was suikermais, de lekkere sappige variant. Wat zonde, dacht ik, dat bijna al onze reusachtige maisoogst gebruikt wordt voor de vleesproductie. Een gemiste kans dus, voor de toch al wat saaie Nederlandse keuken.

Suikermaisbrood

Veel mensen in Nederland eten de maïskolf op de BBQ. Dit is zeker de lekkerste manier om hem te bereiden, vooral als je hem in zijn jasje laat zitten en vanbinnen besmeerd met gezouten roomboter en cajun kruiden. Helaas staat de BBQ in Nederland maar een paar keer per jaar aan, dus leek het mij nuttiger om een recept te delen dat je het hele jaar door kan bereiden.

Van de week maakte ik voor het eerst suikermaisbrood, en mijn hemel, wat was dat lekker! Een makkelijke bereiding en heerlijk voor een lunch en een kopje verse thee op een zonnige zaterdagmiddag!

Ik heb mais van de kolf gebruikt, maar als je daar geen zin in hebt kun je ook mais uit blik gebruiken. Zolang het maar suikermais is.

Ingrediënten:

3 eieren
1 kopje bloem
3 theelepels bakpoeder
1 kopje geraspte kaas
3 stengels bosui
½ kopje pompoenpitten
2 kopjes suikermais (blik of kolf)
1 kopje gehakte bladpeterselie
1 teen knoflook geperst
Zout en peper naar smaak

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe een stuk bakpapier in een cakeblik (11 x 30 cm). Mix alle ingrediënten goed door elkaar in een kom, tot het aanvoelt als een dik beslag. Doe het beslag in het cakeblik en zet voor ongeveer 45 minuten in de oven. De korst van het brood moet goudbruin zijn. Steek een mes in het brood, als het mes er schoon uitkomt dan mag het uit de oven.

Pak twee einden bakpapier en til het brood uit het cakeblik.

Serveer direct in grove plakken met roomboter en heerlijke biologische pompoenjam of een paar plakken van een rijpe trostomaat.

Eet smakelijk!

Lees hier de andere columns van onze servicetopper Maarten

Geschreven door:
Maarten van Engelen

Categorie
Column Ode aan de groenten

Delen:

Populair artikel: