7 juli 2017

Oefening in vertrouwen (2)

In mijn vorige blog ‘Gebroken zorg’ berichtte ik over de brief die ik heb geschreven naar het magazine Arts en Auto. Het was een oproep aan alle artsen om samen te werken met complementaire therapeuten. Alleen zo’n samenwerking kan de breuk in de gezondheidszorg helen, de breuk tussen regulier en ‘alternatief’. Alleen zo kunnen we een stap maken op weg naar een liefdevolle, menswaardige en integrale geneeskunde.

Maar hoe kan een huisarts (daar ga ik nu even van uit) samenwerken met iets of iemand die hij niet kent? Het is aan jou, therapeut, om je kenbaar te maken, om als eerste de hand uit te steken naar de huisarts. Dat is een spannende actie.

Tijdens de lessen MBK (medische basiskennis) die ik heb gegeven voor Con Amore heb ik gemerkt hoeveel weerstand er leeft bij therapeuten om contact te zoeken met huisartsen. Die weerstand heeft te maken met angst, vooroordelen en onwetendheid.

O ja, soms speelt ook kortzichtigheid een rol. Zo sprak ik ooit met de oprichter van een grote massage-opleiding in het noorden van het land. Hij had (zelf afkomstig uit het zakenleven) een opleiding MBK in elkaar gesleuteld met kennis die hij uit diverse boeken en van internet had gehaald. Hij was daar erg trots op, hoewel deze opleiding niet geaccrediteerd was en (in mijn ogen) ernstige tekortkomingen vertoonde. Tijdens ons gesprek maakte hij me duidelijk geen enkele heil te zien in samenwerking van masseurs met huisartsen, want, zo zei hij, dan zou de masseur zijn zelfstandigheid kunnen verliezen en ondergesneeuwd raken…

Dus uit angst maakte hij zich onzichtbaar voor de reguliere zorgsector.

Een vaak gehoord argument dat therapeuten gebruiken om geen contact te zoeken, is dat huisartsen toch niet geïnteresseerd zijn in complementaire geneeskunde of daar heel afwijzend tegenover staan. Zeker, er zijn huisartsen die er totaal geen interesse voor hebben en er ook niet voor open staan. Maar er zijn ook huisartsen die daar genuanceerder over denken en die graag bereid zijn om je te leren kennen en om samen te werken. Maar of dat lukt hangt niet zozeer van hen af, maar van jou! Jij moet de eerste stap zetten, jij moet je vol zelfvertrouwen kenbaar maken, alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Als een integrale en menswaardige geneeskunde ook jóuw ideaalbeeld is, indien jezelf op die manier behandeld zou willen worden in geval van ziekte, dan komt het erop aan dit te visualiseren in het nu en je met overtuiging daarnaar te gedragen. Dat betekent dus dat het al heel normaal is dat jij als therapeut samenwerkt met huisartsen (ook al weten zij dat nog niet). Alleen zó creëer je de door jou gewenst werkelijkheid.

Daarvoor moet je dus je angsten, je onzekerheid en je vooroordelen opzij zetten en het initiatief nemen om je kenbaar te maken. De beste manier waarop je zoiets doet is ‘terloops’, via een behandelingsverslag van een cliënt van je. Dat stuur je naar de betreffende huisarts (zoals beschreven in mijn blog nr. 1). Soms schrikken cliënten hiervan, want ook zij vrezen een negatieve reactie van hun huisarts. Overtuig je cliënt van de zin van zo’n verslag, van een eventuele samenwerking. Leg haar of hem uit dat dit de normale gang van zaken is. Deze informatie (communiceren wat gangbaar en zinvol is binnen de medische wereld) is noodzakelijk. Hierin dien je jouw cliënten op te voeden! Mocht de huisarts negatief reageren op het verslag, dan is het wellicht tijd voor de cliënt om zich niet langer klein en afhankelijk op te stellen, maar het stuur over zijn gezondheid in eigen hand te nemen en de huisarts duidelijk te maken wat hij of zij werkelijk wil. Als de huisarts dan nog steeds volhardt in zijn afwijzing, dan moet de cliënt maar een andere huisarts kiezen!

Laat jouw handelwijze niet afhangen van wat een ander over je denkt. Of erger nog: laat jouw handelwijze niet afhangen over wat jíj denkt wat een ander over jouw zal denken! Want dan zet je daarmee je angst (je ego) aan het stuur van je leven en krijg je bevestiging van al je vooroordelen. Want dat is nu eenmaal de kosmische wet van creëren: jouw gedachtes, je emoties en je daden bepalen wat jouw ervaringen gaan worden, dus je werkelijkheid.

Ook al ben je misschien nog niet overtuigd, geef je zelf én je ideaal van een integrale geneeskunde een kans. Speel het spel, doe maar alsof je vol vertrouwen bent en steek je hand uit naar de huisartsen. Vroeg of laat zal iemand hem aannemen, blij met de samenwerking met jou. Ik hoop dat mijn ingezonden brief daar ook bij zal helpen.

Een lieve groet,

Albert Jansen

Lees hier alle columns van Albert Jansen

Geschreven door:
Albert Jansen

Categorie
Column Liefdesbrief aan therapeuten

Delen:

Populair artikel: