28 juni 2017

Snijbiet: held van de moestuin

Wist je dat de snijbiet in de middeleeuwen warmoes werd genoemd? Dit is afgeleid van de term warmoeserijen; de handel in groenten. Je kent vast wel de Amsterdamse Warmoesstraat? In de middeleeuwen lagen er tuinderijen langs deze straat die de toen nog kleine stad van verse groenten voorzagen. Als je er nu loopt, is dit moeilijk voor te stellen!

Een paar eeuwen geleden was de warmoes een zeer populaire groente om te verbouwen. Nu we zelf snijbiet in de Con Amore bedrijfsmoestuin hebben staan, snap ik waarom. Het is een ontzettend gulle gever, ongrijpbaar voor insecten en schimmelziekten, oogsten kan bijna het hele jaar door en de voedingswaardes zijn extreem hoog.

Je vraagt je dan af waarom zo’n fantastisch gewas ooit vergeten is door het volk. En waarom heeft deze groente de laatste jaren een comeback gemaakt?

Gaandeweg de 20e eeuw werd ons voedsel geïndustrialiseerd. Conserveren en invriezen werd de nieuwe standaard. Het was niet meer nodig om je eigen groenten te verbouwen; alles was te krijgen in de supermarkt in potjes met smaak-, kleur- en geurstoffen. De tijd van het ploeteren op het land was voorbij. En met het verdwijnen van de lokale moestuin verdween ook de snijbiet van het toneel.

De snijbiet liet zich (godzijdank) nooit industrialiseren. Zijn allure had hij op het land, niet in de fabrieksverwerking. Andere bladgroenten zoals spinazie en boerenkool werden op grote schaal verbouwd en belandden in dobbelsteenvorm in het vriesvak van de supermarkt. Maar waarom ontsprong de snijbiet deze dans? De snijbiet geeft namelijk veel meer blad per vierkante meter dan bijvoorbeeld de spinazieplant.

Hier is mijn theorie: hij was te mooi en te gecompliceerd voor het vriesvak. Zijn glimmende fijn generfde blad was te groot en te gevarieerd, zijn smaak was te aards voor het palet van de Nederlander anno 1950/1960 en zijn dikke stugge stengel was niet handig om in te vriezen.

Nu de Nederlander het moestuinieren heeft herontdekt, krijgt de snijbiet langzaam weer het respect dat hij meerdere eeuwen genoten heeft.

Zet hem deze zomer in je moestuin en je zult hem niet vergeten.

 

Snijbiet omelet

Omdat de snijbiet zo’n gulle gever is, hadden we de laatste weken een overschot bij Con Amore. Ik werd gedwongen om minstens drie keer per week snijbiet in de lunch te verwerken. Dit was een uitdaging voor mijn creativiteit, want ik wil altijd nieuwe gerechten op tafel zetten. Ik leerde dat de snijbiet veel verschillende bereidingen kent. Je kan wokken voor een Aziatisch gerecht, stoven voor een curry, bakken in een hartige taart, inmaken voor de sushi, rauw in een salade, of zelfs blenden in de smoothie. Ik vond de snijbiet zelf erg goed tot zijn recht komen in de omelet.

Ingrediënten:

4 grote snijbiet bladeren (inclusief stengel)
6 grote trostomaten
1 ui
2 tenen knoflook
8 eieren
100 gram fetakaas
1 theelepel paprika poeder
1 theelepel tijm
2 eetlepels gehakte peterselie
2 eetlepels olijfolie
Zout & Peper

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 180 graden en op de grill stand.

Snipper de ui en pers de knoflooktenen. Haal de bladeren van de snijbietstengel, rol ze samen op in sigaarvorm en snij in dunne repen. Doe de bladeren in een vergiet en spoel ze goed af tot het spoelwater niet meer groen oogt. Snij daarna de snijbietstengels in reepjes van een halve centimeter breed. Halveer de tomaten en haal met je vingers de pulp eruit. Je wilt namelijk zo min mogelijk vocht in je omelet. Snij de halve tomaten in grove repen.

Zet een grote koekenpan op middelhoog vuur en voeg 2 eetlepels olijfolie toe. Voeg eerst de ui, knoflook en snijbietstengels toe. Bak en roer 3 minuten. Voeg dan de snijbietbladeren, tomaten, paprikapoeder, tijm en zout en peper toe. Roer alles goed door elkaar en voeg na 1 minuut de eieren toe.

Let op: voor deze omelet kluts je de eieren niet. Je voegt ieder ei los toe in de pan, zodat de dooier heel blijft.

Probeer de eieren netjes over de pan te verdelen zodat het eiwit zich om de groenten sluit. Bak voor 5 minuten, of totdat je het eiwit ziet stollen aan de onderkant. Haal dan de pan van het vuur, kruimel de feta over het geheel, strooi wat extra zout over de eieren en zet de pan ongeveer 5 minuten onder de grill met de ovendeur open. Hou de pan in de gaten. De omelet is klaar als al het eiwit gestold is. Je kan dit controleren met een satéprikker.

Haal de pan uit de oven en bestrooi de omelet met de gehakte peterselie.

Voila!

Eet smakelijk.

Lees hier de andere columns van onze servicetopper Maarten

Geschreven door:
Maarten van Engelen

Categorie
Column Ode aan de groenten

Delen:

Populair artikel: