2 februari 2016

Kinderziektes onder de loep

Hoe gevaarlijk zijn infectieziektes voor kinderen in een hygiënisch en welvarend land als Nederland? Deze bijlage ‘Kinderziektes onder de loep’ hoort bij het tweede deel van onze Vaccinatie Special.

Lees HIER ‘Een historisch perspectief op vaccineren’
Lees HIER ‘Vaccineren, (g)een gemakkelijke keuze’

Difterie is een bacteriële keelontsteking. We zien epidemieën of enkele ziektegevallen alleen nog maar in Oostbloklanden, mensen in vluchtelingenkampen en oorlogsgebieden. Mensen die in echt erbarmelijke omstandigheden leven.[1] De laatste epidemie was in 1945. Het uitblijven van difterie-epidemieën dateert van voor de introductie van de vaccinatie in 1957. Epidemieën of individuele ziektegevallen zien we alleen nog bij mensen die onder erbarmelijke omstandigheden leven. Bescherming tegen difterie doormiddel van vaccinatie voor een twee maanden jonge baby in Nederland is door de toegenomen hygiene niet meer relevant.

Kinkhoest is een ander verhaal. Nog steeds heersen er veelvuldig epidemieën. Het is een besmettelijke bacteriële ziekte, jaarlijks draagt 9% van de bevolking de ziekte bij zich. De ziekte verspreid zich via kinderdagverblijven, scholen en onder gezinsleden. Kinkhoestvaccins zijn tot nu toe niet effectief gebleken. Voor baby’s jonger dan 6 maanden is dit een heftige ziekte en zij worden vaak direct opgenomen in het ziekenhuis. Een complicatie dat kan ontstaan door kinkhoest is longontsteking. Sinds de komst van antibiotica is longontsteking niet meer levensbedreigend. Kans op overlijden aan de complicaties rond kinkhoest is gering en heeft veelal te maken met medische voorgeschiedenis en behandeling.

Tetanus is een bacteriële besmetting die opgelopen kan worden bij diepe wonden en ernstige botverbrijzelingen of afgestorven weefsel. De besmetting ontstaat alleen als er geen zuurstof bij de bacterie kan komen. Als er een wond ontstaat is een goede verzorging geboden. Bij grote kans op tetanusbesmetting kan altijd op het moment zelf gekozen worden voor een vaccinatie of tot het toedienen van het directe beschermende tetanusimmunoglobuline of een combinatie van beiden. De kans dat een baby door straatvuil kruipt en ongezien een onderhuidse verwonding met kans op tetanusbesmetting oploopt is zeer klein.

Polio kan in uitzonderlijke gevallen resulteren in verlamming. Zeker 95% van de met het poliovirus besmette personen ontwikkelt geen enkel symptoom. De overige 5% vertoont milde buikgriepachtige symptomen. Slechts 1 op de 1000 mensen binnen deze groep van 5% ziektegevallen ontwikkelt spierverlammingen.[2] Besmetting vindt plaats via besmette ontlasting via water of voedsel naar de mond. Tijdens een epidemie is goede hygiëne belangrijk om verspreiding tegen te gaan. Laat je goed informeren tijdens of voorafgaand aan een polio-epidemie en zoek uit wat je zelf kan doen. In 2002 heeft de World Health Organization Europa poliovrij verklaard.[3]

Hib-bacterie veroorzaakt hersenvliesontsteking. De bacterie leeft regelmatig op onze slijmvliezen, zonder dat we hier verschijnselen van ziekte bij zien. Wanneer je weerstand laag is (oververmoeidheid, verzwakte afweer of na vaccinatie) kan de bacterie tot de volgende ziekte leiden; middenoorontsteking, sinusitis, bronchitis, ontsteking van het strottenhoofdklepje, longontsteking, en in zeldzame gevallen hersenvliesontsteking. Voordat de Hib-vaccinatie in 1993 werd ingevoerd, waren er per jaar 6 sterfgevallen. Sinds de vaccinatie tegen DKT, in 1954, is het aantal gevallen Hib-meningitis toegenomen, behalve onder baby’s onder de drie maanden omdat die nog niet gevaccineerd werden. Het geven van borstvoeding voor minimaal drie maanden geeft een blijvende bescherming tegen complicaties van Hib-infecties.[4]

Hep B is een virus dat een ontsteking aan de lever veroorzaakt. Hep B is sinds 2011 opgenomen in het RVP. Kort gezegd is de risicogroep van Hepatitis B moeilijk te bereiken, dus is het vaccineren van alle baby’s een mogelijkheid voor Het Rijk om de ziekte onder controle te krijgen. Op advies van de Gezondheidsraad is dit dus ook zo ingesteld. Risicogroepen zijn drugsgebruikers, mensen met vele wisselende seksuele contacten, zwangere vrouwen die besmet zijn met het virus en medewerkers in de gezondheidszorg die regelmatig in contact komen met bloed. 90% van de besmetting vindt plaats bij mensen van boven de 20 jaar. Met uitzondering van baby’s wiens moeder drager is van het virus lopen pasgeborenen geen risico op besmetting.

Bof is een kinderziekte die op een kinderleeftijd onschuldig is. Het bof-virus wordt opgelopen tijdens een uitbraak of epidemie, dat onder jongvolwassen veel voorkomt. Ongeveer 30 tot 40% van de besmette mensen wordt niet ziek, maar bouwt wel levenslange immuniteit op. Wanneer de bof op latere leeftijd wordt meegemaakt levert het wel complicaties op, zoals bijvoorbeeld eenzijdige teelbalontsteking dat bij 15 tot 20% voorkomt. Vaccinatie geeft ongeveer 12 jaar bescherming. Het doormaken van de bof geeft bij vrouwen bescherming tegen eierstokkanker. Levenslange immuniteit wordt binnen de complementaire geneeskunde verkozen boven vaccinatie.           

Mazelen is een virus en naast kinkhoest de meest heftige kinderziekte en zeer besmettelijk. Wanneer de mazelen door gezonde kinderen, met de juiste behandeling en respect voor het ziekteproces wordt doorleefd komen complicaties zelden voor. Het is van belang dat er geen onderdrukkende of koorts dempende maatregelen worden genomen. Na het tiende jaar gaat de mazelen gepaard met meer kans op complicaties. Na het doormaken van de mazelen ben je wederom levenslang immuun. Voor de komst van het vaccin in 1976 werd mazelen door artsen als een goedaardige ziekte gezien.[5] Doordat men door het vaccin tijdelijk immuun is zijn er minder vaak mazelen uitbraken, waardoor gevaccineerde moeders minder antistoffen meegeven aan hun pasgeborenen.[6]

Rode hond is een virus waar, voor de invoering van de vaccinatie, 85% van de volwassenen op natuurlijke wijze immuun voor was. Bescherming door het vaccin ligt op ongeveer 77%. Het virus zit in de neus, keel en urine van iemand die besmet is. Door hoesten, praten en niezen komt het virus in de lucht. Zwangere vrouwen die niet immuun zijn en in de eerste drie maanden besmet raken lopen risico op beschadiging van het kind.[7]

Meer artikelen over vaccineren lees je hier:

“Niet vaccineren zou slechter voelen”
“Ik heb vertrouwen in zijn immuunsysteem”

Bronnen

[1] http://nvkp.nl/fileadmin/nvkp/pdf/Dossiers/Difterie%20website%20juni%202011%20A-M.pdf
[2] Vaccin Safety Manual – N.Z. Miller
[3] http://www.euro.who.int/en/media-centre/sections/press-releases/2012/06/european-region-marks-tenth-anniversary-of-polio-free-certification
[4] http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9169183
[5] http://www.post-vaccinaal-syndroom.nl/3911/mazelen.aspx
[6] http://www.post-vaccinaal-syndroom.nl/3911/mazelen.aspx
[7] http://nvkp.nl/informatie/nieuws/nieuws-item/article/vaccinatie-tegen-rode-hond/

Geschreven door:
Emily Mattaka

Categorie
Thema onderwerpen vaccinatie

Delen:

Populair artikel: