22 November 2017

Doperwtjes met worteltjes, wie is er niet mee opgegroeid?

 

2017052-pot--5

 

Grijze ingedeukte erwten met geschaafde babyworteltjes uit de pot, volledig doorgekookt en smakeloos! Wie is er niet mee opgegroeid? Waarom hebben we er allen ooit van gehouden?

Dit heeft de maken met tradities. De mens is gemaakt voor tradities. Ze worden van generatie op generatie overdragen tot er een moment van vooruitgang, bewustwording en bezinning plaatsvindt; noem het een revolutie. Tradities worden gebroken en er ontstaat een nieuwe standaard.

Momenteel zitten we wat mij betreft midden in de voedselrevolutie. Bedenk maar eens wat er de laatste tien jaar veranderd is in het consumeren en produceren van voedsel. Twee jaar geleden werd je als veganist nog bestempeld als een gevaar voor de samenleving. Acht jaar geleden had ik vrienden die geen relatie met een vegetarische vrouw aandurfden. En nu zijn ze potdikkeme zelf vegetariër!

Denk ook aan alle voedselhypes die elkaar constant opvolgen. Superfoods. Kookprogramma’s op televisie. De extreme variëteit in de schappen van de supermarkt. De creativiteit in restaurants. Het oog voor gezondheid. Allemaal voorbeelden die duiden dat we aan het breken zijn met de tradities van onze voorgangers.

Voor mij begon de voedselrevolutie ongeveer twaalf jaar geleden, toen ik een bakje grote verse groene erwten kocht op de markt in Utrecht. Ik blancheerde ze tien seconde in kokend water en dompelde ze daarna direct in een koudwaterbad. Ik voegde de erwten toe aan een zomerse pasta met rucola, munt, citroen, Parmezaan. Ik wist niet wat ik proefde! De erwten waren zoet, knapperig en prachtig van kleur en textuur.

Die pot kwam mijn huis niet meer in!

Nog een grappig weetje over de erwt: De jonge groene erwt werd alleen in de voorzomer geoogst en kon niet lang bewaard worden. In voorgaande eeuwen was het daarom een snack voor de rijkelui. Het gewone volk moest het doen met dikke melige peulen die langer houdbaar waren en verwerkt konden worden in soep en pap.

Erwtenhummus

De moestuin van Con Amore staat tegenwoordig vol met uitgelopen Oost-Indische Kers. De bladeren van deze plant hebben een pittige smaak, vergelijkbaar met rucola. Het leek mij een mooi experiment om deze bladeren, samen met de groene erwt, in een hummus te verwerken.

Het werd een succes. 

Ingrediënten:

200 gram groene diepvries erwten
400 gram cannelloni bonen (blik)
1 teen geperste knoflook
sap en rasp van 1 citroen
2 eetlepel tahin
3 eetlepels verse gehakte munt

1 kopje gehakte Oost-indische kers of rucola
2 eetlepels olijfolie
1 theelepel chili vlokken
Zout & peper

Bereiding:
Blancheer de erwten maximaal 1 minuut in kokend water, giet af, en plaats in koud water. 

Doe alle andere ingrediënten met de erwten in een kom een haal de staafmixer er voorzichtig doorheen. Maak er geen gladde brei van, je wil juist wat grove stukken houden voor de bite. Voeg zout en peper toe naar smaak.

Tip: serveer op een hartige boekweit pannenkoek met feta of manchego kaas.

Wil je op de hoogte blijven?

Schrijf je dan in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en ontvang Albert Jansen’s boek “Ziek, beter, best” gratis als ebook.