10 January 2017

Tomaat: hoe sterker de geur, hoe beter de smaak

2017004-iStock-503021998-5

 

Vandaag stond ik oog in oog met een tros helrode tomaten. Ik trok er een van de tros, hield hem onder mijn neus en rook er aan. De geur was intens en kruidig, bijna bedwelmend; iets wat tegenwoordig niet vanzelfsprekend is. Ruik aan de gemiddelde tomaat in de supermarkt en je ruikt helemaal niets. Ik denk dan: er is geen geur, dus er is geen liefde geïnvesteerd.

Enfin, de geur van deze tomaat reikte diep in mijn geheugen en bracht een bepaalde herinnering naar boven. Een wit bord met daarop een aantal gehalveerde tomaten. Een eetlepel met witte kristalsuiker zweeft erboven. De suiker wordt met beleid gelijkmatig over de tomaten gesprenkeld. Iedere halve tomaat krijgt een riante laag. Ik dacht bij mezelf: ha, zo aten we vroeger bij ons thuis tomaten. Bijzonder! Mijn lippen werden er zoet van.

Ik zette mijn tanden in het gladde vel van de tomaat en nam een flinke hap. De tomaat barstte open en de inhoud droop langs mijn kin op de pijpen van mijn spijkerbroek. Dit was geen goed plan, voortaan maar weer een bordje onder mijn kin houden, of de tomaat in parten snijden. Opnieuw werd ik meegenomen naar een passage uit het verleden. Deze keer zie ik mezelf als puber, zittend tussen een dreigende jungle van tomatenplanten. De planten zijn op zijn minst drie meter hoog en rijkelijk gevuld met grote rode en groene tomaten. Ik zit op een karretje en mijn gezicht zit onder het zweet en zwarte vegen. Het was mijn eerste baantje: tomatenplukken bij de Gebroeders Goes voor 3 gulden per uur. Ook hier nam ik regelmatig, in het geniep, een hap uit een rijpe tomaat.

De reden dat ik deze herinneringen deel, is omdat ik graag duidelijk wil maken hoe belangrijk eten is voor ons geheugen. Smaak en geur prikkelen de hersenen als geen ander en deze prikkels brengen weer detail en beleving in de herinnering. Eetherinneringen zorgen voor een verbinding tussen heden en verleden; de tomaat uit de hete kas in 1998 met de tomaat uit mijn eigen keuken in 2016.

De omgeving is anders, maar de smaak en de geur blijven identiek.

Tomatenbommetjes

Een bijzondere manier om de tomaat te bereiden is het langzaam op een lage temperatuur roosteren in de oven. Op deze manier kun je de smaak van de tomaat intensiveren en wordt hij een krachtige speler op het bord. Je kan de tomatenbommetjes gebruiken in een salade of als borrelhapje naast de olijven. En niet vergeten; hoe beter de tomaat ruikt, hoe groter de intensiteit van de smaak.

Ingrediënten

12 kleine tomaatjes
(kleine trostomaten zijn het lekkerst)
1 eetlepel palmbloesemsuiker
1 theelepel zeezout
1 eetlepel zwarte peper
1 knoflookteen (geperst)

Bereiding

Verwarm de oven voor op 90 graden.

Breng een pan met water aan de kook. Vul een grote kom met koud water en zet deze naast de gootsteen klaar. Leg een vel bakpapier op een bakplaat.

Pak de 12 tomaatjes en snij met een klein mesje een kruisje in de kroon van de tomaat. Dompel de tomaten in het kokende water en kook voor maximaal 15 seconden. Giet af en leg de tomaten in de bak met koud water.

Laat ze een minuut staan en verwijder daarna het velletje van iedere tomaat (dit gaat makkelijker door het kruisje). Doe ze daarna in een lege kom en voeg de suiker, zout, peper en knoflookteen toe. Mix alles goed door elkaar en zet de tomaatjes op de kroon op de bakplaat in de oven.

Rooster ze ongeveer 1,5 uur. De tomaten moeten er licht verschrompeld uitzien.

Tip!
Prik de tomaatjes op een stokje met een stukje blauwe kaas en een paar blaadjes rucola

Wil je op de hoogte blijven?

Schrijf je dan in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en ontvang Albert Jansen’s boek “Ziek, beter, best” gratis als ebook.