13 May 2016

Koken als therapie

2016026-koken-als-therapie-5

 CON AMORE LUNCH IN DE MAAK. FOTO MAARTEN VAN ENGELEN

De een laat zich tot rust brengen met een therapeutische massage, de ander komt uit de knoop met een acupunctuur behandeling. Het roeren in pannen is mijn vorm van therapie.

Ik houd van koken. Vooral van koken met groenten. En niet alleen van het koken van groenten, maar ook het snijden, schillen, hakken, raspen en wassen ervan. Het feestje begint al op de markt, waar ik mijn vingertoppen over de ruwe huid van knollen, stengels en gewassen laat glijden. Soms ruik ik ergens aan terwijl ik eigenlijk al weet dat het geen geur heeft. Het hele proces heeft voor mij een zeer hoge therapeutische waarde. Dagelijks ben ik op een kleine schaal iets aan het creëren. Iets aan het opbouwen vanuit het niets. Iets aan het ontdekken. Tijdens dit proces word ik omgeven en geprikkeld door een onuitputtelijke variatie aan geuren, kleuren en smaaksensaties.

Het snipperen van een ui stemt mij nederig. Ik vind het een taak van betekenis. Elke maaltijd die je zelf met verse ingrediënten bereid, is een middelvinger naar de boeven van de voedselverwerkende industrie. Elk moment in de keuken is als het ware een kleine revolutie. Ik tegen het systeem. Het klinkt allemaal wat kneuterig, ik weet het. De held op sokken. Toch ben ik benieuwd wat er op het wereldtoneel gebeurt als iedereen zich bezig zou gaan houden met het snipperen van uien.

Ik hoor je bijna denken; ‘Moet jij niet in een professionele keuken gaan werken?’

Ik heb de vraag al meer dan honderd keer beantwoord.

Mijn antwoord komt altijd op hetzelfde neer: ‘Als ik in een keuken ga werken dan zet ik iets zeer waardevols op het spel; namelijk mijn therapie. De kans is zeer groot dat mijn interne balans geruïneerd wordt. Het gevoel van gezondheid en geluk zal verdwijnen en plaats maken voor stress en risico’.

Bij Con Amore ben ik Chef du Lunch. Mijn dagelijkse rustpunt; kijken en roeren in pannen. Soms wordt het leven echt niet veel beter. Ik heb de ruimte gekregen om mezelf dagelijks uit te leven met het maken van een bijzondere, creatieve en voedzame lunch. Dit geeft mij weer bakken met energie en motivatie.

Tijdens het bereiden van de lunch lopen collega’s langs en steken zij hun hoofd over mijn schouder: ‘Sorry dat je weer moet koken! Vind je het niet vervelend?’ En dan zeg ik: ‘Kijk nou zelf eens, wat vind je aantrekkelijker? Het aanzicht en de lucht en het geluid van boerenkool en knoflook en kurkuma in de wok, of het scherm van je laptop, de lucht van het kantoor, en de opdringerige ringel van de telefoon?’

Daar hebben ze niet van terug!

De schalen vol met geur en kleur gaan op tafel en van de gezichten van mijn collega’s straalt dankbaarheid af. Samen eten, praten en lachen we. Na de lunch hervatten we onze dag vol motivatie.

De ultieme synergie van gezondheid en geluk.

 

Wil je op de hoogte blijven?

Schrijf je dan in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en ontvang Albert Jansen’s boek “Ziek, beter, best” gratis als ebook.